واردات مبل های بی کیفیت از مالزی، اندونزی، چین و ترکیه

به گزارش لیتن، خبرنگاران: نایب رئیس اتحادیه مبل سازان و درودگران استان تهران با اعلام اینکه پارچه های ایرانی در صنعت مبلمان کاربردی ندارد، از واردات مبل های بی کیفیت از مالزی، اندونزی، چین و ترکیه اطلاع داد.

واردات مبل های بی کیفیت از مالزی، اندونزی، چین و ترکیه

با تور مالزی از توسعه یافته ترین کشور شرق آسیا دیدن کنید.

به گزارش خبرنگار مالی لیتن، فراورینمایندگان و سازندگان مبلمان و دکوراسیون ایرانی معتقدند از آن جا که شرایط فراوری میان فراورینمایندگان داخلی و خارجی مساوی نیست، مقایسه میان فراوریات ایرانی و خارجی درست نخواهد بود. البته سازندگان مبلمان در سال های اخیر از نظر طراحی پیشرفت خوبی داشته و در این میان رشته های دانشگاهی مرتبط هم دایر شده است، با این حال اگرچه کارخانجات از ماشین آلات و فناوری روز برخوردارند اما همچنان از فراوری عقب هستند.

فعالان این صنعت می گویند نظام تعرفه در بخش واردات مواد اولیه صنعت مبلمان هدفمند عمل نکرده، علاوه بر اینکه واردات مبلمان نیز باید در جهت ارتقای فراوری داخل و ایجاد ارزش افزوده قرار گیرد. باید پذیرفت که صنعت مبلمان ایران حرفی برای گفتن دارد.

نگاهی به تاریخچه صنعت مبلمان در دنیا نشان می دهد که سابقه این صنعت به دوره لویی چهاردهم و پانزدهم و کشور ایتالیا بازمی گردد، اگرچه این صنعت در ایران نیز ریشه دار بوده و فراوریات ایرانی ها با فراوریات دنیا قابل رقابت است. به لحاظ صنفی، اتحادیه مبل سازان و درودگران استان تهران، باسابقه ترین تشکل این صنعت است که حدود 65 سال پیش تشکیل شد اما فعالان این صنعت 3 دوره 30ساله از پیشکسوتان فراوریی مبلمان را در خاطر خود زنده دارند. در واقع می توان یک تاریخچه یک صد ساله را به صورت رسمی برای این حرفه یافت.

عبدالحسین عباسی، نایب رئیس اتحادیه مبل سازان و درودگران استان تهران در گفت وگو با خبرنگار مالی لیتن، در ابتدا به تعریفی از درودگری می پردازد و آن را شامل 16 رسته می داند که نجاری، رنگ کاری، منبت کاری، ساخت گاری، اتاق کامیون، سنتور، ویلون و... از جمله آنهاست.

عباسی انواع مبلمان فراوریی را هم شامل استیل، کلاسیک، راحتی، سرویس اتاق خواب و کتابخانه بیان می نماید که همگی در کشور ساخته می گردد.

به گفته نایب رئیس اتحادیه مبلسازان و درودگران استان تهران هم اکنون 6 هزار واحد فراوریی پروانه دار عضو این اتحادیه هستند که به همراه 10 هزار واحد بدون پروانه در سطح تهران بزرگ فعالیت می نمایند. این واحدها شامل نمایشگاه داران، واحد های فراوریی توزیعی، واحد های فراوریی، واحد های توزیعی یا واحد هایی هستند که از مرحله فراوری، توزیع، نمایشگاه و فروشگاه را در اختیار دارند.

وی اما آماری از میزان فراوری مبلمان در کشور ندارد ولی خاطرنشان می نماید برای ساخت هر دست مبلمان، 13 نفر مشغول به کار می شوند.

به گفته عباسی فراوری نمایندگان این صنعت از نظر مواد اولیه و نیروی متخصص مسئله ای ندارند اگرچه در بخش کارهای دفتری که مواد اولیه آن ام دی اف بوده و وارداتی است، تعرفه ها بالاست و اتحادیه در کوشش است در کمیسیون ماده یک میزان آن را کاهش دهد.

وی اضافه می نماید: در بخش مبلمان استیل هم که 85 درصد کار، چوب است از داخل تأمین می گردد.

عباسی با بیان اینکه پارچه های ایرانی در صنعت مبلمان کاربرد چندانی ندارد و از آنها در فراوریات درجه 2 و 3 استفاده می گردد، ادامه می دهد: هم اکنون مبل هایی در کشور ساخته می گردد که گاه تا 50 میلیون تومان قیمت دارد و باید در فراوری آنها از پارچه های ایتالیایی بهره برد.

وی با تصریح اینکه هم اکنون راه اندازی یک کارخانه جدید ساخت مبل نیازمند 20 تا 30 میلیارد تومان سرمایه گذاری است، می گوید: در حال حاضر کارخانجات توانمند و مجهز به دستگاه های پیشرفته و کارگران ماهر در کشور وجود دارند که نیازمند سرمایه در گردش هستند.

به گفته عباسی این صنعت هیچ تقاضایی از دولت ندارد فقط نیازمند توجه بیشتر برای رفع کمبود نقدینگی است چرا که بعضی از ماشین آلات باید نوسازی شوند.

وی خطاب به خریداران مبلمان از آنها می خواهد چنانچه در خرید هر نوع مبلمانی دچار مشکل شدند، می توانند از 3 راه آن را پیگیری نمایند؛ تماس با تلفن 124، مراجعه به شوراهای حل اختلاف یا مراجعه به کمیسیون شکایت مردمی اتحادیه مبل سازان و درودگران استان تهران.

عباسی با بیان اینکه کمیسیون شکایت مردمی اتحادیه دارای 12 کارشناس خبره است، اضافه می نماید: شهروندان شاکی پس از مراجعه به این کمیسیون فرم های مربوط را تکمیل می نمایند و به دنبال آن نیز کارشناسان اتحادیه با آنالیز محصول مشتری، اقدامات لازم را صورت می دهند بدین گونه که یا معایب کار رفع می گردد یا محصول به طور کامل مرجوع و خسارت مشتری از سوی فروشنده پرداخت می گردد.

نایب رئیس اتحادیه درودگران و مبل سازان استان تهران با گله مندی از واردات مبل های بی کیفیت از کشورهای مالزی، اندونزی، چین و ترکیه تصریح می نماید: ساختار این گونه مبل ها از اسکلت گرفته تا رویه بی کیفیت هستند طوری که در مبل های به اصطلاح چرم، جای چرم رویه مشمع و پلاستیک کار شده که پس از مدت کوتاهی مصرف تمام آنها از بین رفته و کنده می شوند. علاوه بر این کلاف این مبل ها نیز به جای چوب اسفنج های فشرده، پلاستیک و کائوچو بوده و امکان تعمیر آنها وجود ندارد.

عباسی ادامه می دهد: متأسفانه اغلب شهروندان نیز بی اطلاع از این موضوع به خرید مبل های خارجی روی آورده اند که در این میان قیمت پایین این گونه فراوریات نیز خود مزید بر علت شده است.

وی با تأکید بر اینکه اسکلت همه مبل های ساخت ایران، چوب بوده و از نظر کیفیت قابل رقابت با ساخته های دیگر کشورهای دنیاست، واردات کالاهای بی کیفیت را عامل بی انگیزگی فراورینمایندگان داخلی می داند و معتقد است واردات این نوع کالا تخصصی نیست چرا که هر کسی با دریافت کارت بازرگانی از اتاق بازرگانی می تواند برای واردات مبلمان اقدام کند.

وی مانع دیگر سر راه فراورینمایندگان مبل را دریافت چندین نوع مالیات از جمله مشاغل، حقوق، مستغلات و ارزش افزوده بیان می نماید که تکثر این همه مالیات بار اضافی بر دوش فراورینماینده است.

منبع: تسنیم
انتشار: 21 شهریور 1398 بروزرسانی: 7 مهر 1399 گردآورنده: liten.ir شناسه مطلب: 356

به "واردات مبل های بی کیفیت از مالزی، اندونزی، چین و ترکیه" امتیاز دهید

امتیاز دهید:

دیدگاه های مرتبط با "واردات مبل های بی کیفیت از مالزی، اندونزی، چین و ترکیه"

* نظرتان را در مورد این مقاله با ما درمیان بگذارید